Follow Us On

23

April

2019

Tuesday

സഹനങ്ങളെല്ലാം അനുഗ്രഹമായി മാറും..

സഹനങ്ങളെല്ലാം അനുഗ്രഹമായി മാറും..

മരണത്തിനും അപ്പുറത്തേക്ക് കാണാന്‍ കഴിവുള്ളവനേ ക്രിസ്തീയ ജീവിതത്തിന്റെ മഹത്വം അറിയാനൊക്കൂ. സ്വര്‍ഗവും നരകവും നിത്യതയുമെല്ലാം ദര്‍ശിക്കാനുള്ള കഴിവില്ലാതാകുമ്പോള്‍ നാം ഈ ലോകത്തിന്റെ മക്കളായി മാറുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്.

ജീവിതത്തില്‍ ലക്ഷ്യമില്ലാത്തവര്‍ ചുരുക്കമാകും. ആ ലക്ഷ്യം നേടാന്‍ നിരന്തരം പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുന്നവരുണ്ടാകും. പക്ഷേ അതുകൊണ്ടുമാത്രം ലക്ഷ്യത്തിലെത്തില്ല. കഠിനാദ്ധ്വാനവും സ്ഥിരപരിശ്രമവും വേണം.  ഇല്ലിനോയിക്കാരനായ ജോണ്‍ ഫോപെയെ നോക്കൂ. കൈകളില്ലാതെയാണ് അദ്ദേഹം ജനിച്ചത്. ഇരുകരങ്ങളുമില്ലാതെ ജനിക്കുന്ന ഒരു വ്യക്തിക്ക് ലോകത്തില്‍ എന്ത് ചെയ്യാന്‍ കഴിയും? ജോണ്‍ ഫോപെ തന്റെ ജീവിതം കൊണ്ട് ഇതിന് ഉത്തരം കാട്ടിത്തന്നു.

കൈകള്‍കൊണ്ട് ചെയ്യാവുന്നതെല്ലാം കാലുകള്‍കൊണ്ട് അദ്ദേഹം മനോഹരമായി ചെയ്തു, അതുകൊണ്ട് അദ്ദേഹത്തെ ലോകം ഏറെ ആദരിക്കുന്നു.
ഇന്ന് അനേകായിരം വ്യക്തികള്‍ക്ക് വിശ്വാസത്തിന്റെയും പ്രതീക്ഷയുടെയും സഹനത്തിന്റെയും സാക്ഷ്യമാണിദ്ദേഹം. ജനിക്കുമ്പോഴേ ജോണിന് കരങ്ങളില്ലായിരുന്നു.

അവനെ ഉദരത്തില്‍ വഹിക്കുമ്പോള്‍ ഹോംങ്കോംഗ് ഫഌ എന്ന് വൈദ്യശാസ്ത്രം വിശേഷിപ്പിക്കുന്ന പനി അമ്മയ്ക്കുണ്ടായതാണ് ഈ ജനിതക വൈകല്യത്തിന് കാരണമായി സയന്‍സ് പറയുന്നത്. അന്നൊന്നും വികൃതമായ ശാരീരികശേഷിയുള്ള ഈ കുഞ്ഞ് നാളെ ലോകത്തിന്റെ ഭാവി മാറ്റിയെഴുതുന്ന വ്യക്തിയായി തീരുമെന്ന് ആരും കരുതിയില്ല. എന്നാല്‍ സംഭവിച്ചത് അങ്ങനെയായിരുന്നു. കൈകളും കാലുകളുമുള്ള അനേകായിരങ്ങള്‍ക്ക് വിശ്വാസത്തിന്റെയും പ്രതീക്ഷയുടെയും ആള്‍രൂപമാകാന്‍ ഇന്ന് അദ്ദേഹത്തിലൂടെ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

നിസാരനല്ല ജോണ്‍ ഫോപെ. അദ്ദേഹത്തിന്റെ പുസ്തകങ്ങള്‍ ആറ് പ്രചാരമുള്ള ഭാഷകളിലൂടെ ലോകമെങ്ങും വായിക്കപ്പെടുന്നു. പട്ടാളത്തിലെ ഉന്നതോദ്യോഗസ്ഥര്‍ക്കും തടവുപുള്ളികള്‍ക്കും അദ്ദേഹം ക്ലാസ് എടുക്കാറുണ്ടെന്ന് കേള്‍ക്കുമ്പോഴേ മനസിലായില്ലേ, ആളു ചില്ലറക്കാരനല്ലെന്ന്. 17 രാജ്യങ്ങളില്‍ ഇതിനോടകം അദ്ദേഹം ദൈവവചനത്തിലൂന്നിയ പ്രഭാഷണവും നടത്തിക്കഴിഞ്ഞു. മള്‍ട്ടിനാഷണല്‍ കമ്പനികള്‍ ജോണിനെ തങ്ങളുടെ ജീവനക്കാര്‍ക്ക് ക്ലാസ് നല്‍കുവാന്‍ വേണ്ടി ക്ഷണിക്കാറുണ്ട്.

അതായത് ശാരീരികശേഷിയും ബുദ്ധിയുമെല്ലാം അത്യുന്നതമെന്ന് കരുതുന്നവര്‍ക്ക് മുന്നില്‍ തന്റെ വ്യക്തിപ്രഭാവവും അറിവും വഴി ജോണ്‍ അതിശയമായി മാറുന്നുവെന്ന്. പ്രതിബന്ധങ്ങളെ എന്നും അദ്ദേഹം വെല്ലുവിളി പോലെയാണ് കണ്ടിട്ടുള്ളത്. കൈ തോള്‍മുതല്‍ താഴോട്ട് ഇല്ലെങ്കിലും ജോണ്‍ കാല്‍വിരലുകള്‍ കൊണ്ട് ടൈപ്പ് ചെയ്യും, കാറോടിച്ച് മറ്റുള്ളവരെ വിസ്മയിപ്പിക്കും. ശാരീരികാവയവങ്ങളെല്ലാം ഉണ്ടായിട്ടും ഇതൊന്നും ചെയ്യാനറിയില്ല എന്ന് പറയുന്നവര്‍ക്കൊരു ഉഗ്രന്‍ വെല്ലുവിളിയല്ലേ ഇതെല്ലാം.

കൈകളില്ലാത്തതോര്‍ത്ത് ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ പോലും സങ്കടപ്പെട്ടിട്ടില്ലെങ്കിലും ജീവിതത്തില്‍ ഒരിക്കല്‍ മാത്രം അതോര്‍ത്ത് കണ്ണീര്‍ വാര്‍ത്തു. സ്വന്തം ഇടവകയില്‍നിന്ന് ഹെയ്തിയിലേക്ക് നടത്തിയ യാത്രയിലായിരുന്നു അതെന്ന് അദ്ദേഹം എഴുതി. ഹെയ്തിയിലെ ഹോസ്പിറ്റലില്‍ ആരോരുമില്ലാത്ത കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ കിടന്നു നരകിക്കുന്ന കാഴ്ച അദ്ദേഹത്തിന്റെ മനസിലെ മായാത്ത ചിത്രമാണ്. എല്ലാവരും അപ്പനും അമ്മയെയും സമ്പത്തും എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവര്‍.

അവരെ കാണാനെത്തുന്നവരുടെ സഹതാപവും സ്‌നേഹവും കലര്‍ന്നവാക്കും നോട്ടവുമാണ് അവരുടെ മുഖത്ത് പ്രത്യാശയുണര്‍ത്തുന്നത്. ”അന്ന് എനിക്ക് 16 വയസേയുള്ളൂ. ഇരുകൈകളുമില്ലാത്ത എന്നെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് ഒരു പിഞ്ചുകുഞ്ഞ് എന്നെ ഒന്ന് എടുക്കാമോയെന്ന് കെഞ്ചിയപ്പോഴാണ് ജീവിതത്തില്‍ ആദ്യമായി കൈകളില്ലാത്തതോര്‍ത്ത് ഞാന്‍ പൊട്ടക്കരഞ്ഞത്. ആ രാത്രിയില്‍ കിടക്കയില്‍ കിടന്ന് കൈകളില്ലാത്തതോര്‍ത്ത് ദൈവത്തോട് പരാതിപ്പെട്ടു. ”അദ്ദേഹം പറയുന്നു.

കൈകള്‍ തരാത്ത ദൈവത്തോട് ചെറുപ്പത്തില്‍ എനിക്ക് ഇഷ്ടമുണ്ടായിരുന്നില്ല. എല്ലാവര്‍ക്കും കൈകള്‍ നല്‍കിയിട്ടുണ്ടല്ലോ. എനിക്ക് മാത്രമെന്താണ് കൈകളില്ലാത്തതെന്ന് ഞാന്‍ ദൈവത്തോട് ചോദിച്ചു. അതുകൊണ്ട് ഞാന്‍ പരിശുദ്ധ കന്യാമറിയത്തെ കൂടുതല്‍ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ഞാന്‍ അമ്മയെ ഏറെ നേരം നോക്കിയിരിക്കും. എന്റെ സങ്കടങ്ങളും പ്രയാസങ്ങളും ഞാന്‍ അമ്മയെ പറഞ്ഞു കേള്‍പ്പിക്കും. പക്ഷേ, ഞാനറിയാതെ എന്റെ നൊമ്പരങ്ങളെല്ലാം പരിശുദ്ധ അമ്മ ഈശോയെ അറിയിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നിരിക്കണം. മുതിര്‍ന്നപ്പോള്‍ മാതൃഭക്തിയിലൂടെ ഈശോ എന്റെ ഏറ്റവുമടുത്ത സഹായകനായി.

”എന്റെ കൈകളില്ലാത്ത കുപ്പായം നോക്കി ദൈവമേ, നീ എന്നോട് എന്തിനിത് ചെയ്തു എന്ന് ദൈവത്തോട് ഞാനൊരിക്കലും ചോദിച്ചിട്ടില്ല.” അദ്ദേഹം പറയുന്നു.
1970 ലായിരുന്നു തീക്ഷ്ണമതികളായ കത്തോലിക്കാകുടുംബത്തിലെ എട്ടുമക്കളില്‍ നാലാമനായി ജോണ്‍ ഫോപെ ജനിച്ചത്. സതേണ്‍ ഇല്ലിനോയിസിലായിരുന്നു വീട്. ഫോപെയുടെ ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വലിയഭാഗ്യം കത്തോലിക്കാ സ്‌കൂളില്‍ പഠിച്ചു എന്നതാണ്. അവിടെ ഓരോ കുട്ടികളും മാറിമാറി അവന് കൈത്താങ്ങായി. ലഞ്ച് ബോക്‌സ് തുറക്കുവാനും എഴുതുവാനും എല്ലാം അവര്‍ തുണയായി നിന്നു. ഇന്നും ഫോപെയുടെ ബെസ്റ്റ് ഫ്രണ്ട് അവനെ നാലുവയസില്‍ കിന്റര്‍ഗാര്‍ട്ടനില്‍ സഹായിച്ചവരാണ്.

വളര്‍ന്നപ്പോള്‍ രൂപതയിലെ ശക്തമായ യൂത്ത് മിനിസ്ട്രിയില്‍ അംഗമായി. അധികം വൈകാതെ രൂപതയിലെ യൂത്ത് കൗണ്‍സില്‍ ലീഡര്‍ വരെയായി അദ്ദേഹം.
ഹെയ്തി സന്ദര്‍ശനത്തിനുശേഷമാണ് ആരുമില്ലാത്തവര്‍ക്കായി ജീവിതം മാറ്റിവെക്കാനുറച്ചത്. ഇന്ന് അമേരിക്കന്‍ കോളജുകളിലും സ്‌കൂളുകളിലും സ്വാശ്രയശീലത്തെക്കുറിച്ച് പ്രഭാഷണം നടത്താന്‍ ഫോപെ പോകാറുണ്ട്. 2003 ലാണ് ഫോപെ വിവാഹിതനായത്. ഇപ്പോള്‍ അവര്‍ക്ക് 13 വയസുള്ള ഒരു കുട്ടിയുണ്ട്.

കുട്ടിയുടെ പേര് ഫെയ്ത്ത് തെരേസ. ”ഞങ്ങള്‍ക്ക് കുട്ടികളുണ്ടാകുക എന്നത് ദുഷ്‌ക്കരമായിരുന്നു. പക്ഷേ, ഒരിക്കല്‍ മിഷനറീസ് ഓഫ് ചാരിറ്റി സിസ്റ്റേഴ്‌സിന് വേണ്ടി ധ്യാനം നടത്തവേ ഒരു സിസ്റ്റര്‍ പറഞ്ഞു. ”കുഞ്ഞുങ്ങളുണ്ടാകാത്തവര്‍ക്കുവേണ്ടി മദര്‍ തെരേസ ദൈവത്തോട് പ്രാര്‍ത്ഥിക്കുമെന്ന്.  അതുകേട്ട് ഞാന്‍ മദറിനോട് കരളുരുകി പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. എനിക്ക് ഒരു കുഞ്ഞിനെ തരണേ എന്ന്..” വൈകാതെ ഭാര്യ ഗര്‍ഭവതിയായി. വിശ്വാസത്തില്‍ ജനിച്ചതിനാല്‍ ഫെയ്ത്ത് തെരേസ എന്ന് കുഞ്ഞിന് പേര് നല്‍കി. വാക്കുകള്‍ പോലെ ദൃഢമാകുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ ഉറപ്പാര്‍ന്ന വിശ്വാസവും.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *

Latest Postss

Don’t want to skip an update or a post?