Follow Us On

01

April

2020

Wednesday

മതവും ദേശീയതയും ഇടകലരുമ്പോള്‍

മതവും ദേശീയതയും  ഇടകലരുമ്പോള്‍

ഇന്ത്യയുടെ ഭൂപടം നിവര്‍ത്തിവച്ച് ഇതാണ് ഇന്ത്യ എന്നു വ്യാഖ്യാനിക്കുന്നവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ആ അതിരുകള്‍ക്കുള്ളില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരു ഭൂവിഭാഗം മാത്രമാണ് ഇന്ത്യ. എന്നാല്‍ യാഥാര്‍ഥ ഇന്ത്യയെ തേടിപ്പോകുന്നവരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം ഭൂപടത്തിലല്ല, ആ ഭൂപടത്തിനുള്ളിലെ വൈവിധ്യത്തിലാണ് ഇന്ത്യ നിലകൊള്ളുന്നത്. വിവിധ ദേശീയതകളുടെ, സംസ്‌കാരങ്ങളുടെ, വിശ്വാസങ്ങളുടെ, ആചാരങ്ങളുടെ, ജീവിതശൈലികളുടെ ഒരു സംഘാതമാണ് ഇന്ത്യ. അത് അറിയാന്‍ ശ്രമിക്കാത്തവര്‍ക്ക് ഇന്ത്യ എന്നാല്‍ അന്ധന്‍ ആനയെ കണ്ടതുപോലെയുള്ള അനുഭവം ആകും. ഇന്ത്യ എന്നാല്‍ വിവിധ ദേശീയതകളുടെ സംഘാതമാണെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ഉള്‍ക്കൊള്ളാന്‍ കഴിയാത്തവര്‍ ഏറെയുണ്ട്. ചിലരെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം വടക്കേ ഇന്ത്യയാണ് ഇന്ത്യ. അവിടുത്തെ ഭാഷയാണ് ദേശീയ ഭാഷ. അവിടുത്തെ ആഘോഷങ്ങളാണ് ദേശീയാഘോഷങ്ങള്‍. എന്നാല്‍ സത്യമതാണോ? ഓണം കേരളീയരുടെ ദേശീയാഘോഷം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പൊങ്കല്‍ തമിഴരുടെ ദേശീയാഘോഷമാണ്. ഹോളി ഉത്തരേന്ത്യയിലെ ദേശീയാഘോഷമാണ്. വിഷു (ബിഹു) അസംകാരുടെ ദേശീയാഘോഷമാണ്. ഓര്‍ക്കുക, ഇവയൊക്കെ വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത് ദേശീയാഘോഷം എന്നുതന്നെയാണ്. അതായത് വ്യത്യസ്തമായ ഈ ദേശീയതകള്‍ ചേരുമ്പോഴാണ് ഇന്ത്യ എന്ന രാജ്യം ഉണ്ടാകുന്നത്.

ഭാരതം നിരവധി ദേശീയതകളുടെ സംഘാതമായിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ജനവിഭാഗങ്ങളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ചില ഘടകങ്ങളുണ്ട്. അത് വിശ്വാസമാകാം, ഒരേ സാംസ്‌കാരിക ധാരയാകാം, മറ്റു പലതുമാകാം. ഈ ഘടകങ്ങളാണ് ഇന്ത്യ എന്ന രാജ്യത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ഇന്ത്യ എന്ന രാജ്യത്തെ മതനിരപേക്ഷ രാഷ്ട്രമായി നിലനിര്‍ത്താന്‍ നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസമര നായകര്‍ തീരുമാനിച്ചത്. ഇഷ്ടമുള്ള മതത്തില്‍ വിശ്വസിക്കാന്‍ ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടന സ്വാതന്ത്ര്യം നല്‍കുന്നു. മതത്തിന്റെ പേരില്‍ ആര്‍ക്കും വിവേചനം നേരിടേണ്ടിവരില്ല. ആര്‍ക്കും പ്രത്യേകാവകാശം ലഭിക്കുകയുമില്ല.

പുതിയ നിര്‍വചനങ്ങള്‍
അതുപോലെ ഭൂപ്രകൃതിയിലും വ്യത്യസ്തമാണ് ഇന്ത്യ. വിശ്വാസങ്ങളിലും ഈ വൈവിധ്യം കാണാം. ഹിന്ദു വിശ്വാസികള്‍ പോലും രാജ്യത്തെമ്പാടും ഒരേ ആചാരങ്ങളല്ല പിന്തുടരുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് നാനാത്വത്തിലെ ഏകത്വമാണ് ഇന്ത്യയുടെ അസ്തിത്വം എന്ന് ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്‌റു ആധികാരികമായി പറഞ്ഞത്. നിരവധി ദേശീയതകളുടെ സംഘാതമായിരിക്കുമ്പോള്‍ തന്നെ ജനവിഭാഗങ്ങളെ ഒന്നിപ്പിക്കുന്ന ചില ഘടകങ്ങളുണ്ട്. അത് വിശ്വാസമാകാം, ഒരേ സാംസ്‌കാരിക ധാരയാകാം, മറ്റു പലതുമാകാം. ഈ ഘടകങ്ങളാണ് ഇന്ത്യ എന്ന രാജ്യത്തെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത്. അതുകൊണ്ടുതന്നെയാണ് ഇന്ത്യ എന്ന രാജ്യത്തെ മതനിരപേക്ഷ രാഷ്ട്രമായി നിലനിര്‍ത്താന്‍ നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യസമര നായകര്‍ തീരുമാനിച്ചത്. ഇഷ്ടമുള്ള മതത്തില്‍ വിശ്വസിക്കാന്‍ ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടന സ്വാതന്ത്ര്യം നല്‍കുന്നു.
മതത്തിന്റെ പേരില്‍ ആര്‍ക്കും വിവേചനം നേരിടേണ്ടിവരില്ല. ആര്‍ക്കും പ്രത്യേകാവകാശം ലഭിക്കുകയുമില്ല. ഇന്ത്യയുടെ ഈ വൈവിധ്യത്തെ, തനിമയെ മനസിലാക്കാന്‍ കഴിയാത്തവര്‍ക്ക് പലപ്പോഴും ദേശീയതയെന്നാല്‍ അവര്‍ ശീലിച്ചതുമാത്രമാണ്. ആ ശീലങ്ങള്‍ രാജ്യമെമ്പാടും അടിച്ചേല്‍പിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുമ്പോള്‍ അത് രാജ്യത്തെ അരാജകത്വത്തിലേക്കു നയിക്കും.
നിര്‍ഭാഗ്യവശാല്‍ ഇപ്പോള്‍ ദേശീയതയ്ക്ക് പുതിയ നിര്‍വചനങ്ങള്‍ ചമയ്ക്കാനാണ് ഭരണാധികാരികള്‍ ശ്രമിക്കുന്നതെന്ന ആരോപണം ശക്തമായി ഉയരുന്നുണ്ട്. ഒരു മതത്തിനു പ്രാമുഖ്യമുള്ള സ്ഥിതിയിലേക്ക് കാര്യങ്ങള്‍ കൊണ്ടെത്തിക്കാന്‍ അവര്‍ ശ്രമിക്കുന്നു. ദേശീയ പൗരത്വ ഭേദഗതി നിയമത്തിലും അവര്‍ ശ്രമിക്കുന്നത് അതിനുതന്നെയാണെന്നാണ് ആശങ്ക.
എന്തുകൊണ്ട് അനീതി?
എന്തുകൊണ്ട് ദേശീയ പൗരത്വ ഭേദഗതി നിയമത്തില്‍ അനീതിയുണ്ടെന്ന് രാജ്യത്തെ യുവാക്കള്‍ ഉള്‍പ്പെടെയുള്ളവര്‍ കരുതുന്നു? ഏറ്റവും പ്രധാനമായ കാരണം പൗരത്വത്തിന് ഇതാദ്യമായി മതം മാനദണ്ഡമാക്കുന്നു എന്നതാണ്. മാത്രമല്ല, പൗരത്വ ഭേദഗതി നിയമത്തിനൊപ്പം (സിഎഎ) നടപ്പാക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന നാഷനല്‍ റജിസ്റ്റര്‍ ഓഫ് സിറ്റിസന്‍സ് (എന്‍ആര്‍സി) രാജ്യത്തെ ബഹുഭൂരിപക്ഷം ജനങ്ങളെയും വലിയ ബുദ്ധിമുട്ടിലേക്ക് തള്ളിവിടുകയും ചെയ്യും. പാക്കിസ്ഥാന്‍, ബംഗ്ലാദേശ്, അഫ്ഗാനിസ്ഥാന്‍ എന്നിവിടങ്ങളില്‍ പീഡനം നേരിടുന്ന മതന്യൂനപക്ഷങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്ത്യന്‍ പൗരത്വം കൊടുക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണ് പൗരത്വ ഭേദഗതി നിയമം കൊണ്ടുവന്നതെന്നാണ് കേന്ദ്ര സര്‍ക്കാര്‍ പറയുന്നത്. നല്ല കാര്യം. പീഡനം അനുഭവിക്കുന്നവര്‍ക്ക് പൗരത്വം കൊടുക്കണം. പക്ഷേ അതിനു മതം മാനദണ്ഡമാക്കുന്നതെന്തിന്? അവിടെയൊരു ഗൂഢോദ്ദേശ്യമുണ്ടെന്ന് സംശയിച്ചാല്‍ തെറ്റുപറയാനാവില്ല.
ഇന്ത്യന്‍ ഭരണഘടനയിലെ ആര്‍ട്ടിക്കിള്‍ 140 പറയുന്നതെന്താണെന്നു നോക്കുക. ഇന്ത്യയുടെ അതിര്‍ത്തികത്ത് ഭരണകൂടം ഏതൊരു വ്യക്തിക്കും നിയമത്തിനു മുമ്പിലുള്ള സമത്വമോ നിയമങ്ങളുടെ തുല്യ പരിരക്ഷയോ നിഷേധിക്കുകയില്ല. ഇന്ത്യാ രാജ്യത്തിനുള്ളില്‍ നിയമത്തിനു മുന്നില്‍ എല്ലാവരും സമന്മാരാണ് എന്ന ഉന്നതമായ തത്വം ആ വകുപ്പ് ഉയര്‍ത്തിപ്പിടിക്കുന്നു. എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരേ നീതി ലഭ്യമാക്കണം. ഇനി 15-ാം അനുച്ഛേദം കൂടി നോക്കുക. മതം, വംശം, ജാതി, ലിംഗം, ജന്മസ്ഥലം എന്നിവയുടെ പേരില്‍ ഒരു പൗരനോടും വിവേചനം കാണിക്കാന്‍ പാടില്ല. 140-ാം അനുച്ഛേദം പറയുന്നത് ഇന്ത്യന്‍ അതിര്‍ത്തിക്കുള്ളില്‍ ഉള്ള എല്ലാ മനുഷ്യരെക്കുറിച്ചും ആണ്. അവരുടെ മേല്‍ ഒരു വിവേചനവും പാടില്ല എന്നുതന്നെ വ്യക്തമായി പറയുന്നു. എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ സംഭവിച്ചതെന്താണ്? ഇതാദ്യമായി ഇന്ത്യന്‍ പൗരത്വത്തിന് മതവും ഒരു ഘടകമായി മാറുന്നു. പാക്കിസ്ഥാന്‍, അഫ്ഗാനിസ്ഥാന്‍, ബംഗ്ലാദേശ് എന്നിവിടങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള മതപീഡനം അനുഭവിക്കുന്ന ഹിന്ദു, ക്രിസ്ത്യന്‍, ജൈന, പാഴ്‌സി, ബുദ്ധ മതവിഭാഗങ്ങള്‍ക്ക് മാത്രം ഇന്ത്യന്‍ പൗരത്വം കൊടുക്കാന്‍ തീരുമാനിക്കുന്നു. മുസ്ലിങ്ങളെ ഒഴിവാക്കി. ഒറ്റനോട്ടത്തില്‍ മതപീഡനം അനുഭവിക്കുന്ന ന്യൂനപക്ഷങ്ങള്‍ക്ക് ഗുണകരമായ തീരുമാനം. പക്ഷേ അതിനുള്ളിലൊളിപ്പിച്ചുവയ്ക്കുന്നത് ചില ഗൂഢലക്ഷ്യങ്ങളാണ്.
ഇസ്രയേല്‍ യഹൂദരുടെ വാഗ്ദത്ത നാടായി വിശേഷിപ്പിക്കപ്പെടുന്നു. എങ്കിലും അടുത്ത കാലം വരെ അത് ഔദ്യോഗികമായി യഹൂദരാഷ്ട്രമല്ലായിരുന്നു. എങ്കിലും അന്നും ഇന്നും ലോകത്തെവിടെയുമുള്ള യഹൂദര്‍ക്ക് ഇസ്രയേല്‍ പൗരത്വം എപ്പോള്‍ വേണമെങ്കിലും കിട്ടും. അതായത് ഇസ്രയേല്‍ എന്നത് യഹൂദരുടേതാണ്. ഇന്ത്യ ഒരിക്കലും അങ്ങനെയായിരുന്നില്ല. ഇന്ത്യന്‍ പൗരത്വത്തിന് എല്ലാവര്‍ക്കും ഒരേ അവകാശമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഇപ്പോള്‍ യഹൂദര്‍ക്ക് ഇസ്രയേല്‍ എന്ന പോലെ ഹിന്ദുക്കള്‍ക്ക് ഇന്ത്യ എന്ന് പറയാതെ പറഞ്ഞുവയ്ക്കുന്നു എന്ന ആശങ്ക രാജ്യമെമ്പാടും ഉയരുന്നുണ്ട്. ഭരണഘടനാപ്രകാരം മതനിരപേക്ഷമായിരിക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്ത് പിന്‍വാതിലിലൂടെ ഭരണഘടനാവിരുദ്ധമായ ഒരു കാര്യം അടിച്ചേല്‍പിക്കുന്നു.
പൗരത്വം നിഷേധിക്കപ്പെടുന്നവര്‍
അസമില്‍ അനധികൃതമായി കടന്നുകയറിയവരെ പുറത്താക്കാന്‍ നടപ്പാക്കിയ എന്‍ആര്‍സിയുടെ ബാക്കിപത്രമായാണ് ഈ ഭേദഗതി നടപ്പാക്കിയത്. കാരണം അവിടെ എന്‍ആര്‍സി നടപ്പാക്കിയപ്പോള്‍ പുറത്തായവരില്‍ വലിയ വിഭാഗം ഹിന്ദു മതവിശ്വാസികളായിരുന്നു. മുസ്ലീങ്ങളുമുണ്ട്, ഇന്ത്യന്‍ രാഷ്ട്രപതിയായിരുന്ന ഫക്രുദീന്‍ അലി അഹമ്മദിന്റെ കുടുംബാംഗങ്ങള്‍, കാര്‍ഗില്‍ യുദ്ധവീരന്‍ സനാ ഉള്ള, അസം മുന്‍ മുഖ്യമന്ത്രി അന്‍വാര തൈമൂര്‍ തുടങ്ങി പൗരത്വം നഷ്ടപ്പെട്ടവര്‍ ഏറെയാണ്. പുതിയ നിയമപ്രകാരം മുസ്ലീങ്ങള്‍ക്ക് പൗരത്വം തെളിയിക്കണമെങ്കില്‍ അവരുടെ മുത്തച്ഛന്‍മാരുടെ ജനനരേഖവരെ സമര്‍പ്പിക്കേണ്ട അവസ്ഥയാണെങ്കില്‍ മറ്റു മതസ്ഥര്‍ക്ക് അവര്‍ 2014-നു മുമ്പ് ഇന്ത്യയില്‍ എത്തിയിരുന്നു എന്നു മാത്രം തെളിയിച്ചാല്‍ മതി. പ്രകടമായും ഇവിടെ ഒരു അനീതിയുണ്ട്.
ഇനി മറ്റൊന്നു കൂടി അറിയുക. രാജ്യമാകെ എന്‍ആര്‍സി നടപ്പാക്കാനാണ് ഒരുങ്ങുന്നത്. കാരണം പൗരത്വ ഭേദഗതി നിയമം നടപ്പാക്കണമെങ്കില്‍ എന്‍ആര്‍സി കൂടി നടപ്പാക്കിയേ പറ്റൂ. നിങ്ങള്‍ നൂറ്റാണ്ടുകളായി ഇന്ത്യയില്‍ കഴിയുന്നവരുടെ പിന്‍ഗാമികളാണെങ്കിലും അത് അങ്ങനെയാണെന്ന് തെളിയിക്കാന്‍ കഴിയുക രേഖകളിലൂടെ മാത്രമാണ്. ജനന സര്‍ട്ടിഫിക്കറ്റ്, ഭൂസ്വത്ത്, നിങ്ങളുടെ മുന്‍തലമുറ ഇവിടെ ജീവിച്ചിരുന്നു എന്നതിന് തെളിവ് ഒക്കെ ഹാജരാക്കേണ്ടിവരും. അത് തെളിയിക്കാന്‍ സാധിക്കുന്ന എത്ര പേരുണ്ടാവും? ചെങ്ങറ സമരഭൂമിയെക്കുറിച്ചു കേട്ടിട്ടുണ്ടോ? കേരളത്തിന്റെ വിവിധ ഭാഗങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള ഭൂരഹിതരാണ് പത്തനംതിട്ടയ്ക്കടുത്ത് ചെങ്ങറയിലെ തോട്ടം കൈയേറി താമസമുറപ്പിച്ചത്. ഇപ്പോള്‍ വര്‍ഷങ്ങള്‍ കഴിഞ്ഞിരിക്കുന്നു. ഇപ്പോഴത്തെ ഭൂമിയും അവരുടേതാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്ന രേഖകളൊന്നുമില്ല. മുമ്പ് അവര്‍ക്ക് സ്വന്തമായി ഭൂമിയേ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. എന്‍ആര്‍സിയുടെ സങ്കീര്‍ണമായ പ്രക്രിയയിലൂടെ കടന്നുപോകുമ്പോള്‍ ഇവരൊക്കെയും പൗരത്വമില്ലാത്തവരാകും. എന്നാല്‍ ഇവരിലെ മുസ്ലിങ്ങളൊഴിച്ചുള്ളവര്‍ക്ക് പുതിയ നിയമപ്രകാരം പൗരത്വം ഉറപ്പാണ്. നോക്കൂ, പ്രകടമായും അവിടെ ഒരു വിവേചനമില്ലേ? രേഖയില്ലാത്ത തോമസും സുലൈമാനും അപ്പുക്കുട്ടനും നിയമത്തിനു മുന്നില്‍ വരുമ്പോള്‍ സുലൈമാനൊഴിച്ചുള്ളവര്‍ പൗരത്വമുള്ളവരും സുലൈമാന്‍ രാജ്യരഹിതനും ആകുന്ന അവസ്ഥ സങ്കടകരം തന്നെയാണ്.
ഭിന്നിപ്പിലെ രാഷ്ട്രീയ ലാഭങ്ങള്‍
ഇനി ഈ രാജ്യത്തെ കോടിക്കണക്കിന് ദളിതരും പിന്നാക്കക്കാരും ഒക്കെ ഈ സങ്കീര്‍ണമായ എന്‍ആര്‍സി പ്രക്രിയയിലൂടെ കടന്നുപോകുന്നത് ഓര്‍ക്കുക. ആവശ്യമില്ലാത്ത ഒരു ദുരിതത്തിലേക്ക് ജനങ്ങളെ വലിച്ചിഴയ്ക്കുകയാണ് ഭരണകൂടം. ഈ നിയമം പാസാക്കുന്ന ദിവസം വരെ ഇന്ത്യയിലുള്ള എല്ലാവര്‍ക്കും പൗരത്വം നല്‍കാനും ഇന്ത്യലേക്കുള്ള നുഴഞ്ഞുകയറ്റം തടയാനും സര്‍ക്കാര്‍ ശ്രമിച്ചിരുന്നെങ്കില്‍ ജനങ്ങള്‍ അതു വിശ്വാസത്തിലെടുക്കുമായിരുന്നു. മാത്രമല്ല, മതം പറയാതെ തന്നെ മൂന്ന് അയല്‍രാജ്യങ്ങളില്‍ നിന്നുള്ള മതപീഡിത ന്യൂനപക്ഷങ്ങള്‍ക്ക് ഇന്ത്യന്‍ പൗരത്വം നല്‍കാന്‍ കഴിയുകയും ചെയ്യുമായിരുന്നു.
ദേശീയതയില്‍ വിശ്വാസമുള്ളത് തങ്ങളെ പിന്തുണയ്ക്കുന്നവര്‍ക്കു മാത്രമാണെന്നും മറ്റു മതവിഭാഗങ്ങള്‍ പോലും അങ്ങനെയല്ലെന്നും പറഞ്ഞും പറയാതെയും മുന്നോട്ടുപോവുകയായിരുന്നു ഭരണവര്‍ഗം. പക്ഷേ അവര്‍ ഓര്‍ക്കാതിരുന്ന കാര്യം ഈ ലേഖനത്തിന്റെ തുടക്കത്തില്‍ പറഞ്ഞതാണ്. ഇന്ത്യ എന്ന ഒറ്റ രാജ്യമായി നില്‍ക്കുമ്പോഴും വിവിധ സംസ്‌കാരങ്ങള്‍ പുലര്‍ത്തുന്നവരാണ് ഇന്ത്യന്‍ ജനത. അതുകൊണ്ടുതന്നെ ഭൂരിപക്ഷം എന്നൊരു പക്ഷം ഇന്ത്യയെ സംബന്ധിച്ചിടത്തോളം അപ്രസക്തമാണ്. ആ പരിമിതിയെ മതം എന്ന അളവുകോല്‍ വച്ച് മറികടക്കാനാണ് ഇപ്പോള്‍ ശ്രമിക്കുന്നത്. അതിനാണ് ഭൂരിപക്ഷ, ന്യൂനപക്ഷ ധ്രുവീകരണം ലക്ഷ്യമിട്ടുതന്നെ നീങ്ങുന്നത്.
ഭരണപരാജയത്തിനുള്ള മറകള്‍
കോണ്‍ഗ്രസ് സര്‍ക്കാരുകള്‍ ഇന്ത്യയെ തകര്‍ത്തു എന്ന് മിനിട്ടിനു മിനിട്ടിനു പറയുന്നവര്‍ ഇന്ത്യ എന്ന സങ്കിര്‍ണമായ സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥയെ എന്തു ചെയ്യണമെന്നറിയാതെ തളര്‍ന്നിരിക്കുന്നു. സമ്പദ്‌വ്യവസ്ഥ തകര്‍ന്നടിയുമ്പോള്‍, തൊഴിലില്ലായ്മ പെരുകുമ്പോള്‍, രാജ്യം ബുദ്ധിമുട്ടിലേക്കു നീങ്ങമ്പോള്‍ ഏറ്റവും എളുപ്പമുള്ള കാര്യം ജനങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധ വഴിതിരിച്ചുവിടുകയാണ്. ജനങ്ങളെ വിഭജിച്ച് പല കള്ളികളിലാക്കുകയാണ്. അതിന് പൗരത്വം എങ്കില്‍ പൗരത്വം, ദേശീയതയെങ്കില്‍ ദേശീയത, മതമെങ്കില്‍ മതം. ഇവിടെ ഇതെല്ലാം ചേര്‍ന്ന അവിയല്‍ ആണ് നല്ലതെന്നു തോന്നുന്നതിനാല്‍ അതിലേക്കാണ് ശ്രദ്ധ. ദേശീയതെയും മതത്തെയും ഇടകലര്‍ത്തി ഒരു കുപ്പിയിലാക്കി കൊടുക്കുക. എതിര്‍ക്കുന്നവരെ ദേശവിരുദ്ധരായി മുദ്ര കുത്തുക. ചാപ്പ കുത്തിക്കഴിഞ്ഞാല്‍ കാര്യങ്ങള്‍ എളുപ്പമായി.
പക്ഷേ ഇന്ത്യന്‍ ജനത വ്യത്യസ്തരാണ് എന്നു ലോകം മനസിലാക്കിയ ദിവസങ്ങളാണ് കടന്നുപോയത്. പൗരത്വത്തിന് മതം ഘടകമാക്കുന്നതിനെ എതിര്‍ത്ത് രംഗത്തുവന്നത് മുസ്ലിംകള്‍ മാത്രമല്ലായിരുന്നു. നിയമ നിര്‍മാതാക്കള്‍ വിചാരിച്ചത് ഒരു വിഭാഗം മാത്രം എതിര്‍ക്കുമെന്നും അതിനെ അതിതീവ്ര ദേശീയത ഉയര്‍ത്തി മറികടക്കാമെന്നും ധ്രുവീകരണം സാധ്യമാക്കാമെന്നുമായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ജാതിമതഭേദമെന്യേ രാജ്യത്തെ കലാലയങ്ങളില്‍ നിന്ന് കുട്ടികള്‍ സമരരംഗത്തിറങ്ങിയപ്പോള്‍ ചിത്രം മാറിപ്പോയി. എല്ലാവരെയും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നതാണ് ദേശീയതയെന്നും ധ്രുവീകൃത ദേശീയത വേണ്ടെന്നും അവര്‍ പറഞ്ഞു. നിയമം പാസാക്കി ഒരു മാസം കഴിഞ്ഞിട്ടും സമരം അവസാനിച്ചിട്ടിലെന്നു മാത്രമല്ല, രാജ്യമെമ്പാടും അത് ശക്തിയാര്‍ജിക്കുകയുമാണ്.
ദേശീയതയുടെ മറവില്‍ ഭരണപരാജയം മറയ്ക്കാനുള്ള ശ്രമങ്ങള്‍ തുറന്നുകാട്ടപ്പെടുന്നു. ദേശീയത എന്നാല്‍ എല്ലാവരെയും ഉള്‍ക്കൊള്ളുന്നതാണെന്ന് ഈ യുവാക്കള്‍ വിശ്വസിച്ചുതുടങ്ങുന്നു. ഇന്ത്യ എന്നാല്‍ മഹത്തായ പാരമ്പര്യം ഉള്ള നാടാണെന്ന് അവര്‍ ഭരണാധികാരികളെ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്നു. ഇന്ത്യ എന്നാല്‍ ദുര്‍മന്ത്രവാദികളുടെയും പാമ്പാട്ടികളുടെയും മാത്രം നാടാണെന്ന് പറഞ്ഞുപരത്തിയ ഒരു കാലം ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ ധാരണയിലേക്ക് ലോകത്തെ തിരിച്ചുനടത്തരുതെന്ന് ഇന്ത്യന്‍ യുവത്വം ഭരണാധികാരികള്‍ക്ക് മുന്നറിയിപ്പു നല്‍കുന്നു.
ഇന്ത്യയെ കണ്ടെത്താന്‍ ജവഹര്‍ലാല്‍ നെഹ്‌റു ശ്രമിച്ചതുപോലെ ആധുനിക ഭരണാധികാരികളും ജനങ്ങളും തീരുമാനിച്ചാല്‍ മാത്രമേ രാജ്യത്തിന്റെ ഭാവി ശോഭനമാകൂ.

ബോബി ഏബ്രഹാം

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *

Latest Postss

Don’t want to skip an update or a post?