Follow Us On

06

April

2020

Monday

അമ്മമനസുള്ള അധ്യാപിക

അമ്മമനസുള്ള അധ്യാപിക

കുട്ടികളോട് ഏറെ സ്‌നേഹവും കരുതലും ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരു അധ്യാപിക എന്റെ സ്‌കൂളിലുണ്ടായിരുന്നു – ക്ലാരമ്മടീച്ചര്‍. വീട്ടിലെ പണികളൊക്കെ തീര്‍ത്ത് ധൃതിയല്‍ സ്‌കൂളിലേക്ക് പോകുന്ന ടീച്ചറിനെ ഇന്നും ഞാനോര്‍ക്കുന്നു. തന്റെ ക്ലാസിലുള്ള കുട്ടികളുടെ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങള്‍ മനസിലാക്കി അവരെ സ്‌നേഹിക്കുകയും പഠിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു ക്ലാരമ്മടീച്ചര്‍. മലയാളകവി സിസ്റ്റര്‍ മേരി ബനീഞ്ഞായുടെ ബന്ധുവാണ് ടീച്ചര്‍.
കുട്ടികളെ അധ്യാപകര്‍ വഴക്കു പറയുകയോ ശിക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്താല്‍ ക്ലാരമ്മടീച്ചര്‍ വിഷമിക്കുന്ന കുട്ടികളുടെ അടുത്തെത്തി ആശ്വസിപ്പിച്ചിരുന്നു. എനിക്ക് ആറേഴ് വയസില്‍ കൂടുതലില്ല. ടീച്ചറിന്റെ പുരയിടത്തിനും അയല്‍ക്കാരന്റെ സ്ഥലാതിര്‍ത്തിക്കുമിടയില്‍ നാലടി വീതിയുള്ള ഒരു വഴിയുണ്ടായിരുന്നു അന്ന്. അവിടെ ധാരാളം ഇലഞ്ഞിപ്പൂക്കള്‍ ടീച്ചറിന്റെ പുരയിടത്തിലുള്ള ഇലഞ്ഞിമരത്തില്‍നിന്ന് വീണിരുന്നു. ഇലഞ്ഞി എന്ന എന്റെ ഗ്രാമത്തില്‍ ധാരാളം ഇലഞ്ഞിമരങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. അതിരാവിലെ സൂര്യനുദിച്ചുവരുന്നതിനുമുമ്പ് ഞങ്ങള്‍ മൂന്നാലു കൂട്ടുകാര്‍ വഴിയില്‍ വീണുകിടക്കുന്ന ഇലഞ്ഞിപ്പൂക്കള്‍ പെറുക്കാന്‍ പോകും. ഞങ്ങള്‍ വലിയ ശബ്ദം ഉണ്ടാക്കിയിരുന്നതിനാലാകാം അടുത്തുള്ള ഒരു വീട്ടുടമസ്ഥന്‍ പൂക്കള്‍ വീഴുന്നിടത്ത് മുള്‍ച്ചെടികള്‍ വെട്ടിയിട്ടു. അത് നീക്കിക്കളയാനുള്ള ശേഷിയൊന്നും കുഞ്ഞുങ്ങളായ ഞങ്ങള്‍ക്കില്ലായിരുന്നു. ഇതറിഞ്ഞ് ക്ലാരമ്മടീച്ചര്‍ ആ അയല്‍ക്കാരനുമായി സംസാരിച്ച് പിറ്റേന്നുമുതല്‍ പൂക്കള്‍ പെറുക്കാന്‍ സൗകര്യമൊരുക്കി. ഞങ്ങള്‍ക്ക് സന്തോഷമായി. രാവിലെ അധികം ശബ്ദമുണ്ടാക്കരുതെന്ന് നിര്‍ദേശിക്കുകയും ചെയ്തു. ക്ലാരമ്മടീച്ചറിന് അമ്മമനസുണ്ടായിരുന്നു.
കുറെ മാസങ്ങള്‍ എന്റെ അമ്മ അസുഖമായി കിടപ്പിലായിരുന്നു. അന്ന് എന്റെ സഹോദരി ലിസിക്ക് പന്ത്രണ്ട് വയസേയുള്ളൂ. മറ്റാരും സഹായിക്കാനില്ലായിരുന്നതിനാല്‍ അവള്‍ വീട്ടിലെ ജോലിയൊക്കെ ചെയ്ത് സ്‌കൂളിലെത്തുമ്പോള്‍ പലപ്പോഴും അല്പം താമസിച്ചിരുന്നു. അപ്പോഴൊക്കെ അവളുടെ ക്ലാസ്ടീച്ചര്‍ വഴക്കു പറയുകയും കളിയാക്കുകയും മറ്റു ചിലപ്പോള്‍ വീട്ടിലേക്ക് തിരിച്ചയക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. എന്നാല്‍ ഒരിക്കല്‍പ്പോലും അവളോട് വൈകി വരുന്നതിന്റെ കാരണം ചോദിക്കാന്‍ ക്ലാസ്ടീച്ചര്‍ തയാറായില്ല. പലപ്പോഴും ഏറെ സങ്കടത്തോടെയാണ് ലിസി വീട്ടിലെത്തിയിരുന്നത്.
ഒരു ദിവസം രണ്ട് മണിക്കൂറോളം സ്‌കൂള്‍വരാന്തയില്‍ നില്‍ക്കുന്ന എന്റെ സഹോദരിയെ ക്ലാരമ്മടീച്ചര്‍ കണ്ടു. ടീച്ചറിന് കാര്യം മനസിലായി. അതിനാല്‍ ക്ലാസ്ടീച്ചറിനോട് വീട്ടിലെ സാഹചര്യവും അമ്മയുടെ അവസ്ഥയും പറഞ്ഞു. എന്നാല്‍ ആ ടീച്ചര്‍ ദേഷ്യത്തോടെ പറഞ്ഞു ”എന്നാ വീട്ടിലിരുന്നാല്‍ മതി; എന്റെ ക്ലാസില്‍ കയറണ്ടാ…” ക്ലാരമ്മടീച്ചര്‍ എന്റെ സഹോദരിയെ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. ക്ലാരമ്മടീച്ചര്‍ ഒരധ്യാപികയും അമ്മയുമായിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ക്ക്.
കൊടുക്കുന്നവന്റെ കടമയും സ്വീകരിക്കുന്നവന്റെ അവകാശവുമാണ് കാരുണ്യം എന്ന് മനസിലാക്കുമ്പോഴെ നന്മ നിറഞ്ഞ സമൂഹം ഉണ്ടാകൂ. കാരുണ്യം കാണിക്കാതെ പോയാല്‍ ആരും ആരെയും ചോദ്യം ചെയ്യില്ല; പക്ഷേ മനഃസാക്ഷി നമ്മെ ചോദ്യം ചെയ്യും. വിധിനാളില്‍ കാരുണ്യത്തോട് ബന്ധപ്പെട്ട ആറ് ചോദ്യങ്ങളേ ദൈവം നമ്മോട് ചോദിക്കുകയുള്ളൂ (മത്തായി 25:31-46). കാരുണ്യം കാണിക്കാത്തവരെയോര്‍ത്ത് ആലാഹ ദുഃഖിക്കും.

ഫാ. പീറ്റര്‍ കൊച്ചാലുങ്കല്‍ സി.എം.ഐ

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *

Latest Postss

Don’t want to skip an update or a post?