Follow Us On

03

June

2020

Wednesday

ഈസ്റ്റർ, നമുക്കും ഉയിർക്കാനുള്ള സുദിനം!

ഈസ്റ്റർ, നമുക്കും ഉയിർക്കാനുള്ള സുദിനം!

മരണത്തിനും പരിഹാരമുണ്ടെന്ന് പറയുന്ന ദിവസമാണ് ഈസ്റ്റര്‍. ജീവിതയാത്രയില്‍ സ്വയം തന്നെത്തന്നെ കുഴിച്ചുമൂടിയവര്‍ക്കും മറ്റുള്ളവരാല്‍ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടവര്‍ക്കും ഉത്ഥാനം ചെയ്യാനുള്ള ദിവസമാണിത്.

ഫാ. റോയ് പാലാട്ടി സി.എം.ഐ

നിങ്ങള്‍ അത്ഭുതപ്പെടേണ്ട. കുരിശില്‍ തറയ്ക്കപ്പെട്ട നസറായനായ യേശുവിനെ നിങ്ങള്‍ അന്വേഷിക്കുന്നു. അവന്‍ ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റു. അവന്‍ ഇവിടെയില്ല. നോക്കൂ, അവനെ സംസ്‌കരിച്ച സ്ഥലം (മര്‍ക്കോ 16:6).

എല്ലാത്തിനും പരിഹാരമുണ്ട്, മരണത്തിനൊഴികെ – ഇതാണ് പൊതുസംസാരം. എന്നാല്‍, മരണത്തിനും പരിഹാരമുണ്ടെന്ന് പറയുന്ന ദിവസമാണ് ഈസ്റ്റര്‍. ജീവിതയാത്രയില്‍ സ്വയം തന്നെത്തന്നെ കുഴിച്ചുമൂടിയവര്‍ക്കും മറ്റുള്ളവരാല്‍ അടക്കം ചെയ്യപ്പെട്ടവര്‍ക്കും ഉത്ഥാനം ചെയ്യാനുള്ള ദിവസമാണിത്. ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉത്ഥാനത്തില്‍ ഉയിര്‍ക്കുന്നത് രക്ഷകന്‍ മാത്രമല്ല, അവനിലേക്ക് മിഴിയുയര്‍ത്തുന്ന സകലരുമാണ്.

ഡേവിഡ് റൊമോനോയുടെ ‘എന്നെക്കൂടാതെ നാളെ പുലരുമെങ്കില്‍’ എന്നൊരു കവിതയുണ്ട്. അതിന്റെ അവസാനമിതാണ്: ‘എന്നെക്കൂടാതെ നാളത്തെ ദിനം പുലരുമെങ്കില്‍, നമ്മള്‍ അകലത്തിലാണെന്ന് നീയൊരിക്കലും കരുതരുത്. നീ എന്നെപ്പറ്റി ചിന്തിക്കുന്ന ഓരോ നിമിഷവും ഞാന്‍ നിനക്കൊപ്പമുണ്ട്, നിന്റെ നെഞ്ചില്‍ ഉണ്ട്.’ അതെ, ക്രിസ്തുവില്ലാതെ ഒരു ദിനം പുലരുമെങ്കില്‍, അവനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുന്ന മാത്രയില്‍ അവന്‍ അടുത്തെത്തും. കല്ലറ തുറന്ന് പുറത്തുവരും. തോട്ടക്കാരനില്‍നിന്നും മറ മാറ്റി പുറത്തുവരും.

കാര്യത്തിലേക്ക് വരാം. അന്നവര്‍ മൃതശരീരത്തിന് കാവല്‍നിന്നു. മൃതമായ പല നിയമങ്ങള്‍ക്കും കാവല്‍ നിന്നിട്ടുള്ള മതപശ്ചാത്തലത്തില്‍, ക്രിസ്തുവിന്റെ മൃതദേഹത്തിന് കാവലിരുന്നതില്‍ അത്ഭുതപ്പെടാനില്ല. എങ്കിലും, മനുഷ്യപുത്രന്റെ ഉയിര്‍പ്പ് അവനെ അടക്കം ചെയ്തവരുടെ പോലും സ്വസ്ഥത കെടുത്തിയിരുന്നു. ഇനിയെങ്ങാന്‍ അയാള്‍ ഉയിര്‍ത്തെങ്കിലോ? നമ്മള്‍ കബളിപ്പിക്കപ്പെട്ടുപോയാലോ? മനുഷ്യചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യമായിട്ടായിരിക്കും മൃതരുടെ കല്ലറയ്ക്ക് കാവല്‍ നില്‍ക്കുന്നത്. എന്നിട്ടും അവരുടെ ഉറക്കൊളിവിനൊന്നും ക്രിസ്തുവിനെ അടച്ചുപൂട്ടി വയ്ക്കാനായില്ല.

ആദിമസഭയിലെ രക്തസാക്ഷികളെക്കുറിച്ച് പറയുന്നത് ഓര്‍ക്കുന്നു: ‘അവരെ കുഴിച്ചുമൂടിയവര്‍ അറിഞ്ഞില്ല, അവര്‍ കുഴിച്ചുമൂടിയത് വിത്തുകള്‍ ആയിരുന്നുവെന്ന്.’ ക്രിസ്തുവിന്റെ ഉയിര്‍പ്പാണ് ശിഷ്യരുടെ ആത്മബലം, വിശ്വാസികളുടെയും. യേശുവിന്റെ ശിഷ്യരില്‍ പത്തുപേരും രക്തസാക്ഷികളായിരുന്നു. ഉയിര്‍പ്പ് അവനെപ്രതി ജീവിക്കുന്ന സകലര്‍ക്കും പ്രത്യാശയുടെ ഉറവിടമാണ്. ജീവിതത്തില്‍ നമ്മെ തളര്‍ത്തുന്ന സകലതിന്റെമേലും ഉയിര്‍ക്കുക. ദുഃഖം, നിരാശ, കുറ്റബോധം, ശാപങ്ങള്‍, പരാജയം എന്നു തുടങ്ങുന്ന മരണകരമായവയുടെമേല്‍ ഉയിര് പ്രഖ്യാപിക്കുക.

കാല്‍വരിയില്‍ കുരിശിന്റെ കീഴെ നിന്ന രണ്ടു മേരിമാരെ ധ്യാനിക്കാം. അവന്റെ മരണത്തിലും ഉയിര്‍പ്പിലും കൂടെ ഉണ്ടായിരുന്നത് സ്ത്രീകളായിരുന്നല്ലോ. നസറത്തിലെ മേരിയും മഗ്ദലനയിലെ മേരിയും തമ്മില്‍ പേരിലൊഴികെ സമാനതകളൊന്നുംതന്നെയില്ല. രണ്ടുപേരും ഉത്ഥാനത്തില്‍ സാക്ഷികളായി. ഒരാള്‍ അമ്മയും കന്യകയും പുത്രനെപ്രതി അനാദിമുതലേ പരിശുദ്ധയുമെങ്കില്‍, രണ്ടാമത്തവള്‍, പരിശുദ്ധി നശിപ്പിച്ചവളും തകര്‍ക്കപ്പെട്ടവളുമായിരുന്നു. എന്നിട്ടും ഉയിര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റവന്‍ രണ്ടുപേര്‍ക്കും സമീപസ്ഥനായി എന്നറിയുക.

എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടവളായിരുന്നു മറിയം. ഓര്‍ത്തുവയ്ക്കാന്‍ അധികമായൊന്നും ഇല്ലാത്തവള്‍. ഗതകാലങ്ങളുടെ ഓര്‍മപോലും അവളെ തളര്‍ത്തിയിരുന്നു. പ്രതീക്ഷയുടെ നാമ്പുയര്‍ന്നത് രക്ഷകനെ കണ്ടുമുട്ടിയ ദിനമാണ്. അന്നുമുതല്‍ പിന്നെയൊരിക്കലും അവള്‍ ആദ്യം ചരിച്ച വഴികളിലൂടെ യാത്ര ചെയ്തില്ല. ക്രിസ്തു മാത്രമായിരുന്നു അവളുടെ ജീവിതവഴി.

അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് ക്രിസ്തുവിന്റെ മരണം. അതവളെ എല്ലാ വിധത്തിലും തളര്‍ത്തി.
കനത്ത ദുഃഖവും ഈറനണിഞ്ഞ മിഴികളുമായി അവള്‍ കല്ലറയില്‍ എത്തി. സ്‌നേഹത്തിന്റെ സുഗന്ധക്കൂട്ട് പൂശാനെത്തിയതാണ്. പക്ഷേ, അന്ന് പ്രഭാതത്തില്‍ അവിടെ ചെല്ലുമ്പോള്‍ കല്ലറ ശൂന്യം. തകരാന്‍ ഇനി ഈ പളുങ്കുപാത്രത്തിന് കാരണങ്ങള്‍ എന്തെങ്കിലും വേണോ?

അവള്‍, ആരെയും നോക്കാതെ കരച്ചിലിലാണ്. എന്റെ പ്രാണപ്രിയന്‍ എവിടെയെന്നാണ് അവള്‍ അലറുന്നത്. ”സ്ത്രീയേ, എന്തിനാണ് നീ കരയുന്നത്?” ഉത്ഥിതനായ ക്രിസ്തുവിന്റെ ആദ്യവചനങ്ങളിലൊന്നാണിത്. കരച്ചില്‍ നിറുത്തുക. എന്നിലേക്ക് നോക്കുക. മറിയം എന്നൊരു വിളികൂടി കേട്ടപ്പോള്‍ പിന്നെ അവള്‍ക്കിനി ഒന്നും പറയാനില്ല.

സുവിശേഷകരുടെ മാതൃകയാണിന്ന് മറിയം. അവള്‍ മിഷനറിയാവുകയാണിവിടെ. ഏതൊരു പുണ്യവാളനും ഒരു ഭൂതകാലമുണ്ട്. ഏതൊരു പാപിക്കും ഒരു ഭാവിയുമുണ്ട്. കൊടുങ്കാറ്റിനുശേഷവും പക്ഷികള്‍ പാട്ടുകള്‍ പാടും. പ്രളയത്തിനുശേഷവും കുഞ്ഞുങ്ങള്‍ നൃത്തം വയ്ക്കും. ദുഃഖം ആനന്ദത്തിന് വഴിമാറും. കല്ലറയില്‍ സംസ്‌കരിച്ചവന്‍ പുറത്തുവരും. എല്ലാ ചലനങ്ങളും പ്രതീക്ഷയും നിലയ്ക്കുന്ന ഇടമാണ് കല്ലറ. എന്നാല്‍, അവിടെയും ജീവന്‍ അവിടുന്ന് ഒളിപ്പിച്ചുവച്ചിട്ടുണ്ട്. ജീവിതത്തിന്റെ കല്ലറകളെ ഈസ്റ്ററില്‍ പൊളിക്കുക. പുറത്തേക്ക് വരിക.

ഇനി നസറത്തിലെ മറിയം. ദുഃഖവെള്ളിയില്‍ മിശിഹാചരിത്രം തീരില്ല എന്നറിയാവുന്ന ഏകമനുഷ്യവ്യക്തി ഇവളായിരിക്കണം. ഹൃദയത്തില്‍ എല്ലാം സംവഹിച്ചവള്‍. ശിഷ്യരെ ഒരു കരംകൊണ്ടു ചേര്‍ത്തുപിടിച്ചും രക്ഷകന്റെ ഉയിര്‍പ്പിനായി മറുകരം ഉയര്‍ത്തിയും അന്ന് ശനിയാഴ്ച സന്ധ്യയിലും അവള്‍ പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു. അമ്മയും മകനും തമ്മില്‍ എന്തെല്ലാം പങ്കുവഹിച്ചിട്ടുണ്ടെന്ന് ആര്‍ക്ക് ഊഹിക്കാനാകും. ആ മടിയില്‍ കിടന്നല്ലേ അവന്‍ വളര്‍ന്നത്.
ആ മടിയില്‍ത്തന്നെ മരിച്ചും വീണു.

ഛിന്നഭിന്നമായ ആ ശരീരം സ്വന്തം മടിയിലേക്ക് വലിച്ചെറിയപ്പെട്ടു. അവളുടെ പേശികളില്‍നിന്ന് അപ്പോഴും രക്തത്തിന്റെ ഗന്ധം മാറിയിരുന്നില്ല. എന്നിട്ടും അവള്‍ പറഞ്ഞുകൊണ്ടേയിരുന്നു, കുഴിമാടത്തില്‍നിന്നും ഇവന്‍ പുറത്തുവരും. മറിയത്തിന്റെ ഉദരത്തില്‍ അവന്‍ രൂപംകൊണ്ടിട്ടേ മാനവരാശിയുടെ മുമ്പില്‍ അവന്‍ പിറന്നൊള്ളൂവെങ്കില്‍, മറിയത്തിന്റെ തിരുമുഖത്ത് അവന്‍ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടിട്ടേ ഏതൊരാളുടെയും മുമ്പില്‍ അവന് വരുവാന്‍ മനസുള്ളായിരുന്നു.

പ്രത്യാശയോടെ കാത്തിരുന്നാല്‍ ഉത്ഥിതന്‍ നിങ്ങളുടെ ചാരെ വരും. നാം അവനെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുമ്പോഴൊക്കെ അവന്‍ വരും. പാപത്തില്‍നിന്നും മരണത്തില്‍നിന്നും പിശാചില്‍നിന്നും ഉയിരു നേടാം. ഈ പുലരി അതിനുള്ളതാണ്.

Leave a Comment

Your email address will not be published. Required fields are marked with *

Similar Posts

Don’t want to skip an update or a post?