എല്ലാ മരങ്ങള്‍ക്കും മരക്കുരിശാകാനുള്ള സാധ്യതയുണ്ട്. തെന്നിമാറുന്നതുകൊണ്ടും കാതലില്ലാത്തതുകൊണ്ടും പല മരങ്ങളും പാഴ്മരങ്ങളാണെന്നറിഞ്ഞ് തച്ചന്‍ എല്ലാ മരങ്ങളെയും മരകുരിശാക്കാറില്ല. നോമ്പുകാല സായാഹ്ന പ്രാര്‍ത്ഥനയിലെ ഗീതം വീണ്ടും ഒന്നു വായിച്ച് ധ്യാനിക്കണം.
ഇലകളുണങ്ങിയ കാട്ടുമരം ഞാന്‍…. എന്നു തുടങ്ങുന്ന വരി നമുക്ക് ശറലിശേള്യ ചെയ്യാവുന്നതേയുള്ളൂ. മരമാണ് നീയും ഞാനും. ആരുടെയോ കാരുണ്യം കൊണ്ട് വെട്ടി അടുപ്പില്‍ വയ്ക്കുന്നില്ലെന്നു മാത്രം.

ഇലകള്‍ വാടി, പൂക്കള്‍ കരിഞ്ഞ് വേരുകള്‍ അറ്റ്…. അങ്ങനെ നില്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിട്ട് നാളുകളേറെയായി…..
ക്രൂശിതാ …. നിന്റെ തിരുവിലാവില്‍ നിന്നും ഒഴുകുന്ന ചോരയും നീരും നല്‍കി ഞാനാകുന്ന മരത്തെ നീ വീണ്ടും വളര്‍ത്തണേ. നന്‍മയും പുണ്യവും തെല്ലുമില്ലാത്ത എന്റെ ജീവിത മരത്തില്‍ നീ കൂടുകൂട്ടുക……
എനിക്കും ആറ്റുതീരത്ത് നട്ട മരമാവാനും, നിന്റെ മേനി ചുംബിക്കുന്ന കുരിശു മരമാകാനും ആഗ്രഹമുണ്ട്.
ഇതാ ഞാന്‍…..കാല്‍വരിക്കുന്നില്‍ നീ ചിന്തിയ ചോരയാല്‍ എന്റെ കരിഞ്ഞ മരം തളിര്‍ക്കട്ടെ. എന്റെ വേരില്‍ നിന്റെ ജീവജലം നിറയട്ടെ.